Η κβαντομηχανή από τον Bohr μέχρι τον Schrödinger-

Η γέννηση της Κβαντικής Θεωρίας αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες επιστημονικές επαναστάσεις του εικοστού αιώνα. Το περιεχόμενό της μας έκανε να αναθεωρήσουμε την εικόνα που είχε ο άνθρωπος για το κόσμο.
Στην ουσία η κβαντομηχανική δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μηχανική στην οποία  υπακούουν τα μικροσκοπικά σωματίδια της ύλης και ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούν, σε αντίθεση με την κλασσική φυσική που διέπει τα μακροσκοπικά υλικά αντικείμενα.

Κατά συνέπεια η κβαντομηχανική περιγράφει τον μικρόκοσμο ενώ η κλασσική φυσική τον μακροσκοπικό κόσμο που αντιλαμβανόμαστε στην καθημερινή μας εμπειρία.
Οι νόμοι που διέπουν τον μικρόκοσμο διαφέρουν εντελώς από αυτούς που διέπουν τα μακροσκοπικά υλικά αντικείμενα και έρχονται σε αντίθεση με την εμπειρική μας διαίσθηση. 

Ωστόσο η κβαντομηχανική αποτελεί μια εξαιρετικά ακριβή, λογική μαθηματική δομή που περιγράφει πολύ καλά τη φύση.
Η γέννησή της οφείλεται στο ότι η κλασσική μηχανική-φυσική, αδυνατούσε να περιγράψει την μικροσκοπική δομή της ύλης.
Ωστόσο εκ των υστέρων μπορούμε να πούμε ότι χωρίς την ύπαρξη των κβαντομηχανικών νόμων που διέπουν τον μικρόκοσμο, ο μακρόσκοσμος και τα μακροσκοποικά αντικείμενα που αντιλαμβανόμαστε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν και ο κόσμος θα κατέρρεε.
Η κβαντομηχανική περιγραφή των μικροσκοπικών σωματιδίων της ύλης στηρίζεται στο φαινόμενο που ονομάζουμε "κυμματοσωματιδιακό δυϊσμό". 

Αυτό σημαίνει ότι όλα τα σωματίδια της φύσης είναι ταυτόχρονα και σωματίδια αλλά και κύμματα.
Ας δούμε λοιπόν, τους συλλογισμούς που οδήγησαν τους επιστήμονες να καταλήξουν στην κβαντική θεώρηση του κόσμου.

Η αρχή εκκίνησης ήταν η μελέτη της φύσεως του φωτός.
Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ότι το φως αποτελείται από σωματίδια, πράγμα το οποίο υποστήριζε και ο Νεύτων. Αργότερα όμως ο Thomas Young, μέσω του πειράματος των δύο οπών ανέδειξε τη κυμματική φύση του φωτός. Στη συνέχεια ο Maxwell ο οποίος βρήκε τις εξισώσεις που περιγράφουν την δομή του ηλεκτρικού και του μαγνητικού πεδίου αλλά και την αλληλένδετη χρονική εξέλιξή τους, ανακάλυψε ότι το φως είναι ηλεκτρομαγνητικό κύμα.

Με λίγα λόγια το φως ως ηλεκτρομαγνητικό κύμα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια διαταραχή (αυξομείωση) της έντασης του ηλεκτρικού και του μαγνητικού πεδίου η οποία διδίδεται στο χώρο με την ταχύτητα του φωτός.
Στη συνέχεια όμως ο Max Planck, στις αρχές του εικοστού αιώνα αλλά και ο Einstein, στη προσπάθειά τους να ερμηνεύσουν την ακτινοβολία που εκπέμπουν τα θερμά σώματα (ο πρώτος) αλλά και το λεγόμενο φωτοηλεκτρικό φαινόμενο ( ο δεύτερος), θεώρησαν ότι το φως αποτελείται από σωματίδια τα οποία ο Einstein ονόμασε φωτόνια.

Κατά συνέπεια, όπως τελικά κατέληξαν οι φυσικοί το φως έχει τόσο σωματιδιακή όσο και κυμματική υπόσταση, δηλαδή είναι ταυτόχρονα και σωματίδιο και κύμα.
Ωστόσο η διττή αυτή φύση και συμπεριφορά του φωτός δεν μπορούσε να ερμηνευτεί επαρκώς. Το επόμενο βήμα έγινε από τον Niels Bohr, ο οποίος μελετούσε τα φάσματα εκπομπής και απορρόφησης των αερίων. Την εποχή εκείνη η περιγραφή του ατόμου γινόταν μέσω του λεγόμενου μοντέλου του Rutherford, ο οποίος θεώρησε ότι ο  πυρήνας του ατόμου αποτελείται από θετικά φορτισμένα  σωματίδια, που ονομάστηκαν πρωτόνια (αργότερα ανακαλύφθηκε ότι ο πυρήνας αποτελείται και από κάποια άλλα σωματίδια τα οποία δεν είχαν ηλεκτρικό φορτίο και ήταν ουδέτερα και τα ονόμασαν νετρόνια) και γύρω από τον θετικά φορτισμένο πυρήνα γυρίζουν τα ηλεκτρόνια σαν ένα μικρό ηλιακό σύστημα. 

Όμως το μοντέλο Rutherford, δεν μπορούσε να εξηγήσει τη σταθερόττα της δομής της ύλης διότι τα ηλεκτρόνια ήταν φορτισμένα αρνητικά και κινούνταν γύρω από τον πυρήνα επιταχυνόμενα και όπως προέκυπτε από την ηλεκτρομαγνητικη θεωράι του Maxwell, ένα επιταχυνόμενο φορτίο χάνει συνεχως ενέργεια εκπέμποντας ηλεκτρομαγνητικά κύματα δηλαδή φως. Αυτό θα σήμαινε ότι τα ηλεκτρόνια θα έχαναν συνεχώς ενέργεια κινούμενα γύρω από τον πυρήνα εκπέμποντας φως και τελικά θα έπεφταν πάνω του.

 Άρα η ύλη που μας περιβάλλει θα κατέρεε.  Ο Bohr, είδε ότι ένα θερμό αέριο εκπέμπει φως συγκεκριμένων συχνοτήτων (χρωμάτων) καθώς επίσης απορροφάει φως στις ίδιες ακριβώς συχνότητες.  Έτσι βάσει αυτού και προκειμένου να εξηγήσει τη σταθερότητα της δομής της ύλης (ατόμων) θεώρησε ότι τα ηλεκτρόνια κινούνται σε συγκεκριμένες τροχιές γύρω από τον πυρήνα οι οποίες αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες ενέργειες που έχουν τα ηλεκτρόνια, βάσει της απόστασης τους από τον πυρήνα. Τα ηλεκτρόνια μπορούν δηλαδή να έχουν μόνο  συγκεκριμένες ενέργειες γύρω από τον πυρήνα που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες τροχιές γύρω από αυτόν.
Έτσι λέμε ότι η ενέργεια του ηλεκτρονίου γύρω από τον πυρήνα είναι κβαντωμένη, παίρνει δηλαδή μόνο συγκεκριμένες διακριτές τιμές (quantum=ποσό).
Κατά τον Bohr, τα ηλεκτρόνια όταν βρίσκονται σε κάποια ενέργεια-τροχιά δεν εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία-φως, παρά μόνο όταν πραγματοποιούν μεταβάσεις από μια ενέργεια-τροχιά σε μία άλλη. Συγκεκριμένα όταν ένα ηλεκτρόνιο μεταβαίνει από μια τροχιά υψηλότερης ενέργειας προς μία χαμηλότερης, εκπέμπει ένα φωτόνιο, η ενέργεια του οποίου αντιστοιχεί στη διαφορά ενέργειας των δύο τροχιών.
Τότε λέμε ότι το άτομο αποδιεγείρεται.

Αντίστροφα όταν ένα ηλεκτρόνιο απορροφήσει κάποιο φωτόνιο συγκεκριμένης ενέργειας (το φωτόνιο πρέπει υποχρεωτικά να έχει ενέργεια που αντιστοιχεί στην ενεργειακή διαφορά δύο δυνατών τροχιών που μπορούν να καταληφθούν από ηλεκτρόνια), τότε μεταβαίνει από την αρχική του ενέργεια-τροχιά σε μία υψηλότερη, της οποίας η  διαφορά ενέργειας από την πρώτη ισοδυναμεί με την ενέργεια του απορροφηθέντος φωτονίου.  

Τότε λέμε ότι το άτομο διεγείρεται. Η διέγερση αυτή όμως του ατόμου διαρκεί μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου και το άτομο αποδιεγείρεται εκπέμποντας φωτόνιο λόγω της αρχής ελάχιστης ενέργειας, η οποία λέει ότι όλα τα φυσικά συστήματα θέλουν να έχουν όσο το δυνατόν λιγότερη ενέργεια.

Ωστόσο ο Bohr δεν μπορούσε να εξηγήσει τον λόγο για τον οποίο οι ενέργειες-τροχιές των ηλεκτρονίων δεν μπορούσαν να είναι οι οποιεσδήποτε αλλά ήταν συγκεκριμένες (κβαντωμένες). Τη λύση σε αυτό το πρόβλημα έδωσε ο Erwin  Schrödinger βασιζόμενος στην άποψη του Louis de Broglie ο οποίος θεώρησε ότι όπως το φως εκτός από κυματικές ιδιότητες έχει και σωματιδιακές έτσι και τα σωματίδια της ύλης όπως π.χ το ηλεκτρόνιο, συμπεριφέρονται και αυτά ως κύματα.  Κατ΄αυτόν τον τρόπο, ένα ελεύθερο ηλεκτρόνιο είναι ένα οδεύον κύμα κατά τον Schrödinger, το μήκος κύματος του οποίου συνδέεται  με την ορμή του ενώ η συχνότητά του περιγράφει την ενέργεια του σωματιδίου.

Ο  Schrödinger κατασκεύασε τότε την περίφημη εξίσωση Schrödinger, η οποία περιγράφει τη μορφή και εξέλιξη της κυματομορφής που περιγράφει το οποιοδήποτε σωματίδιο, ανάλογα με τις δυνάμεις που ασκούνται πάνω σε αυτό.

 Οι κυματομορφές αυτές που περιγράφουν τα σωματίδια ονομάζονται κυματοσυναρτήσεις Ψ και προκύπτουν ως λύσεις της εξίσωσης   Schrödinger για δεδομένο δυναμικό (το δυναμικό δεν είναι παρά μία συνάρτηση που δείχνει τις δυνάμεις που ασκούνται πάνω στο σωματίδιο ανάλογα με τη θέση του στο χώρο).
Αργότερα ο Max Born και η λεγόμενη σχολή της Κοπεγχάγης ερμήνευσαν την κυματοσυνάρτηση που αντιστοιχεί η κβαντομηχανική στα σωματίδια ως κύμα πιθανότητας.
Δηλαδή, κατά τη κβαντομηχανική τα σωματίδια περιγράφονται ως κύματα πιθανότητας. Σε κάθε σωματίδιο αντιστοιχεί μία κυματοσυνάρτηση που δίνει τη πιθανότητα να βρίσκεται το σωματίδιο στις διάφορες περιοχές του χώρου. Η συνάρτηση αυτή έχει όλες τις μαθηματικές ιδιότητες ενός κύματος και η μορφή και χρονική εξέλιξή της εξαρτάται από τις δυνάμεις που ασκούνται πάνω στο σωματίδιο στις διάφορες περιοχές του χώρου. 

Αυτή είναι η ουσία της εξίσωσης Schrödinger. Εάν λοιπόν λύσουμε την εξίσωση αυτή για τα ηλεκτρόνια του ατόμου που δέχονται τις ελκτικές ηλεκτρικές δυνάμεις του πυρήνα, τότε παίρνουμε ως λύσεις της, συγκεκριμένες κυματομορφές (κβαντικές καταστάσεις) που ονομάζονται τροχιακά. Τα τροχιακά δεν είναι παρά οι χώροι πιθανότητας που μπορεί να βρίσκονται τα ηλεκτρόνια γύρω από τον πυρήνα του ατόμου και αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες δυνατές ενέργειες που μπορούν να έχουν τα ηλεκτρόνια.

Έτσι ερμηνεύεται η κβάντωση των ενεργειών-τροχιών που είχε προτείνει ο Bohr.
Επειδή δηλαδή τα ηλεκτρόνια είναι ταυτόχρονα και κύματα πιθανότητας η συχνότητα των οποίων αντιστοιχεί στην ενέργειά τους, είναι λογικό ότι ως κύματα δεν μπορούν να περιοριστούν σε μια περιοχή του χώρου έχοντας μια τυχαία οποιαδήποτε συχνότητα και μήκος κύματος. Μόνο κύματα συγκεκριμένης συχνότητας και μήκους κύματος έχουν αυτή τη δυνατότητα.
Έτσι οι ενέργειες των ηλεκτρονίων γύρω από τον πυρήνα είναι κβαντωμένες (παίρνουν συγκεκριμένες διακριτές τιμές), που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένα τροχιακά (χώροι πιθανότητας) δηλαδή κβαντικές καταστάσεις. 

Οι κβαντικές καταστάσεις ερμηνεύνται ως εξής: 

Το ηλεκτρόνιο που υπάρχει σε μία από αυτές, βρίσκεται ταυτόχρονα στις διάφορες περιοχές του χώρου αλλά με διαφορετική πιθανότητα σε κάθε μία.  Στον κβαντικό μικρόσκοπο δεν έχει νόημα η έννοια της τροχιάς ενός σωματιδίου και άρα τα ηλεκτρόνια στη πραγματικότητα δεν γυρίζουν γύρω από τον πυρήνα όταν βρίσκονται σε μία κβαντική κατάσταση-τροχιακό και άρα δεν εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητικά κύματα-φως, όπως προβλέπεται από την ηλεκτρομαγνητική θεωρία του Maxwell, χάνοντας ενέργεια και πέφτοντας πάνω στον πυρήνα. Τα άτομα της ύλης, κατ΄αυτόν τον τρόπο, έχουν σταθερή δομή και δεν καταρρέουν. 
Η απορρόφηση και εκπομπή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων-φωτός (φωτόνια) γίνεται μόνο μέσω κβαντικών μεταβάσεων(αλμάτων) από μία κβαντική κατάσταση σε μία άλλη.

Η κβαντομηχανική ως φυσικη θεωρία περιγράφει την δομή των μικροσκοπικών φυσικών συστημάτων ( κβαντικών συστημάτων) όπως άτομα, μόρια, μοριακά πλέγματα, με αυτοσυνεπή τρόπο και ερμηνεύει τη φυσική τους αλληλεπίδραση με το φως (ηλεκτρομαγνητικά κύματα) και εξηγεί όλες τις οπτικές και ηλεκτρικές ιδιότητες των μακροσκοπικών φυσικών υλικών συστημάτων επί τη βάσει της μικροσκοπικής τους δομής.
πηγή: Γράφει ο Andreas Apollon EL για το THE CURIOSITY OF CAT
THE CURIOSITY OF CAT

Αρνητικά Συναισθήματα Σεξουαλική “Κλοπή”

Στις μέρες μας, οι γυναίκες (κυρίως), λόγω της έλλειψης εμπιστοσύνης που υπάρχει στις σχέσεις, είναι γεμάτες δηλητηριασμένα συναισθήματα. Και φυσικά αυτά τα συναισθήματα τα μεταφέρουν στους άντρες, δηλητηριάζοντάς τους. Η απιστία και ο φόβος της απιστίας, τους δημιουργούν τρομερή ανασφάλεια. Κι αυτό δεν είναι χωρίς λόγο, η ανάγκη για πίστη δεν είναι ένα κενό ‘ταμπού’, γιατί το σεξ είναι ιερό.

Κατά την ώρα του σεξ, το άτομο ‘ανοίγει’ τον εαυτό του στον άλλον, εμπιστεύεται την ίδια του την ύπαρξη στον άλλον, μοιράζεται την ουσία του με τον άλλον. Είναι μια κατάθεση ψυχής και αναμένει απ’ αυτόν να μην την ‘ξεπουλήσει’. Έτσι αν εμφανιστεί υποψία για απιστία, το άτομο νιώθει ότι εκείνος με τον οποίο μοιράστηκε το είναι του, τον ξεπουλάει.

Βέβαια, στην εποχή μας, που υπάρχει πλήρης ισοπέδωση των ηθών λόγω ασυνειδησίας των λειτουργιών που λαμβάνουν χώρα στην ερωτική επαφή, ο άνθρωπος νομίζει ότι είναι ελεύθερος να πηγαίνει από δω κι από κει σαν πεταλουδίτσα, χωρίς να έχει κάποιο κόστος αυτό, καθώς νομίζει ότι γίνεται μια σωματική μόνο ένωση στο σεξ.

Αυτό που συμβαίνει με τις διάφορες ‘πεταλουδίτσες’, ή μάλλον με τους πεταλούδους, που πηγαίνουν από ‘λουλούδι’ σε ‘λουλούδι’, είναι ότι κλέβουν μέρος απ’ την ουσία των γυναικών με το σεξ. Ακόμα και σε αφοσιωμένες σχέσεις γίνεται αυτή η κλοπή, καθώς το σεξ είναι ο Νο1 τρόπος βαμπιρισμού, όταν γίνεται με λάθος κίνητρο – που συνήθως βαμπιρικά γίνεται. Προσοχή: Νο1 τρόπος βαμπιρισμού, όχι Νο 2 ή Νο 3.

Κι αυτό γιατί αντλεί κανείς απ’ την ουσία του άλλου. Φυσικά ένας κλέφτης, μπορεί να πλουτίζει προσωρινά, όμως σταδιακά πτωχεύει και χάνει τα δικαιώματά του. Σίγουρα αυτή η κλοπή ‘δένει’ τον άνθρωπο στο πεδίο της γης, στο οποίο είναι αναγκασμένος να επανενσαρκώνεται για να ξεπληρώσει.

Στην παραπάνω κλοπή οι γυναίκες δεν είναι θύματα – είναι συνένοχοι απ’ τη στιγμή που την επιτρέπουν. Και οι συνένοχοι παίρνουν συνήθως την ίδια ποινή με τον κύριο κλέφτη. Οι γυναίκες με αυτή τη κλοπή που επιτρέπουν, χάνουν το χάρισμά τους, την ομορφιά και αγνότητά τους, καθώς χάνουν κομμάτια από τη βασική τους ενέργεια, από την ουσία τους. Και χωρίς χάρισμα, ενέργεια και ομορφιά, δεν μπορούν να ‘θρέψουν’ τους άντρες, οι οποίοι μένουν κι αυτοί με τη σειρά τους λειψοί, ανικανοποίητοι.

Έτσι έχουμε αυτή την ενεργειακή πτώχευση στις μέρες μας, που κάνει τους ανθρώπους ακόμα πιο βαμπιρικούς, αρνητικούς, καταθλιπτικούς, συγχυσμένους και κακόμοιρους, και φυσικά, με μπόλικες ασθένειες που δημιουργούνται λόγω της ενεργειακής απώλειας, αλλά και λόγω της ενεργειακής μόλυνσης – κυρίως στις γυναίκες, οι οποίες είναι δέκτες ενεργειών και με το σεξ φορτώνονται τα ‘σκουπίδια’ των αντρών (γι’ αυτό παρατηρείται και τόσο μεγάλη έξαρση των γυναικολογικών προβλημάτων, αφού γίνεται τέτοια συχνή εναλλαγή συντρόφων στις μέρες μας. Και οι άντρες όμως παρουσιάζουν προβλήματα λόγω της κακής χρήσης της σεξουαλικής ενέργειας, όπως πρόωρη ανικανότητα, προβλήματα προστάτη κλπ.).

Αλλά και τα δυο φύλα μοιράζονται ενέργειες, σκεπτομορφές, ακόμα και οντότητες ο ένας του άλλου μέσω του σεξ. Οι σεξουαλικώς μεταδιδόμενες ασθένειες άλλωστε, δείχνουν ότι υπήρξε μετάδοση οντοτήτων, καθώς οι ιοί και τα βακτήρια κλπ, είναι τα σώματα αστρικών οντοτήτων.

Έτσι θέλει τρομερή προσοχή και ωριμότητα η σεξουαλική διαχείριση και διάθεση του εαυτού. Είμαστε ενεργειακά όντα, όχι πλαστικές κούκλες!

Σπατάλη της σεξουαλικής ενέργειας και ελευθερία:
 Για να γίνει ελεύθερος κανείς, να μπορεί να κάνει υπερβάσεις, να έχει επαφή με ανώτερα ευδαιμονικά πεδία απ’ όπου θα λαμβάνει εμπνεύσεις, καθοδήγηση και νέα οράματα για το Μέλλον, χρειάζεται περίσσια ψυχικής ενέργειας.

Ο άνθρωπος με την σπατάλη της ψυχικής ενέργειας μέσα απ’ το σεξ, καταντά να ζει μια ζωή υλιστική, των ενστίκτων, αποκομμένη με τα ανώτερα πεδία στα οποία θα βιώσει το πνεύμα του το πέταγμα της ελευθερίας. Αποκομμένος απ’ τα ανώτερα αυτά πεδία, χάνει τη πραγματική Πηγή της ψυχικής τροφής, την οποία κατόπιν προσπαθεί να πάρει με τους κλασσικούς βαμπιρισμούς, το σεξ, τις σχέσεις, τις ηδονές, την κακία, την κυριαρχικότητα κλπ, και δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος ανελευθερίας και εγκλωβισμού.

Ειδικά στην εποχή μας όπου τα σεξουαλικά ερεθίσματα είναι πλέον άπειρα από τα μέσα ενημέρωσης που βομβαρδίζουν με εικόνες διάφορες, αλλά και από τις λάθος τροφές που προκαλούν τοξίνωση του σώματος με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διογκωμένες ορμές, γίνεται μια άνευ προηγουμένου σπατάλη ψυχικής ενέργειας μέσω του σεξ. Έτσι ο κόσμος εγκλωβίζεται σε μια ζωή χωρίς ευαισθησία και έμπνευση, ενώ ότι και να δημιουργεί υπό αυτές τις συνθήκες είναι ουσιαστικά νεκρό, ένα κέλυφος, χωρίς ζωοποιό ουσία – είτε πρόκειται για ένα έργο τέχνης, για μουσική, ή για μια επιχείρηση, ή για ένα παιδί, ένα project κλπ. Η ψυχική ενέργεια είναι που δίνει ζωή στα δημιουργήματά μας και κάνει τη ζωή μας μαγική. Χωρίς ψυχική ενέργεια ο άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί ανώτερες εμπνεύσεις.

Έτσι είναι κρίσιμο να υπάρξει μια προφύλαξη. Δεν μιλάω για ‘καταπίεση’ της σεξουαλικής ενέργειας αλλά καταρχήν για αποφυγή όσων δραστηριοτήτων και συνηθειών ωθούν σε σπατάλη αυτής. Κάποιος που τρώει ζωικά προϊόντα είναι αδύνατον να έχει ισορροπημένη και ελεγχόμενη σεξουαλικότητα, καθώς ο ζωικός κραδασμός των προϊόντων αυτών θα ωθεί σε ανάλογες ζωικές ορέξεις. Κόψιμο λοιπόν του κρέατος, των γαλακτοκομικών, ενώ γενικά οι όξινες τροφές θα έχουν ανάλογα αποτελέσματα, όπως η ζάχαρη, ο καφές, οι βαριές τροφές κλπ. Όσο πιο αλκαλικό το σώμα, τόσο πιο ισορροπημένη θα είναι η σεξουαλική ενέργεια.

Ο άνθρωπος πρέπει να επιζητήσει την απελευθέρωσή του και να την πραγματώσει με όλη του την θέληση, πράττοντας όσα θα τον οδηγήσουν προς αυτή τη κατεύθυνση. Αλλιώς, όσο και να νομίζει ότι είναι ελεύθερος, απλά θα ζει εγκλωβισμένος στην ζωή των ενστίκτων και του υλισμού. Η ελευθερία δεν είναι μια κενή αντιδραστικότητα απέναντι σε κάποια εξωτερική εξουσία, αλλά η υπέρβαση του εγκλωβισμού της συνειδητότητας στη κατώτερη προσωπικότητα, το εγώ.

Το πρόβλημα του σεξ: Στην εποχή μας ο κόσμος είναι υπερβολικά εστιασμένος στο σεξ. Το να χρησιμοποιεί ο ένας τον άλλον για την ευχαρίστησή του, όχι μόνο δεν θεωρείται αναξιοπρέπεια και τραγικότητα, αλλά απ’ τους περισσότερους ενθαρρύνεται κιόλας σαν κάτι το cool και σαν κάτι άξιο θαυμασμού. Αυτός που κάνει σεξ πιο συχνά είναι ο πιο high και μάγκας τύπος, ενώ όσοι δεν έχουν συχνές σεξουαλικές σχέσεις ντρέπονται κιόλας…

Ας συνέλθουμε όμως. Το σεξ υπάρχει για ένα λόγο, για τη δημιουργία – δημιουργία σε πολλαπλά επίπεδα, στο σωματικό (παιδιά) και στα ψυχικοπνευματικά επίπεδα. Η εστίαση στο σεξ σαν η βασική πηγή ευχαρίστησης, δείχνει πόσο ο άνθρωπος είναι αποκομμένος από τη Πηγή, από το Θεό, καθώς η ένωση με το Θεό είναι χιλιάδες φορές πιο ευδαιμονική από την σεξουαλική εμπειρία. Η αποκοπή αυτή λοιπόν φέρνει την ‘ανάγκη’ για βαμπιρισμό, μέσα απ’ το σεξ, το φαγητό, τις σχέσεις και τις απολαύσεις γενικά.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν, είναι ο άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας ο κατάλληλος για να δημιουργήσουμε; Πρώτα απ’ όλα, είναι κατάλληλος για να κάνουμε παιδιά μαζί του και να συνεχίσουμε να είμαστε μαζί αφού κάνουμε τα παιδιά; Τι θα γίνει στην περίπτωση που υπάρξει μια εγκυμοσύνη κι ένα παιδί από ατύχημα; Αξίζει να φέρουμε κατ’ αυτό τον τρόπο ένα παιδί στο κόσμο, σαν ‘ατύχημα’; Θα θέλαμε εμείς να είμαστε το προϊόν ενός τέτοιου ‘ατυχήματος’; Έχουμε το δικαίωμα να καταστρέφουμε άλλες ζωές επειδή εμείς αναζητούμε λίγη ηδονή;

Ο κόσμος νομίζει ότι αν δεν ‘εκτονωθεί’ σεξουαλικά θα πάθει κάτι, θα χάσει την ισορροπία του. Όμως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, γιατί με το σεξ ο άνθρωπος βιώνει ευχαρίστηση την οποία μετά αναζητά ξανά και ξανά και χάνει έτσι την ισορροπία του. Ενώ αν υπάρχει αγνότητα και το άτομο δεν μπει σε σεξουαλικές σχέσεις μέχρι να βρει τον κατάλληλο σύντροφο, αυτοί οι πειρασμοί δεν θα υπάρχουν. Η αγνότητα όμως έχει γίνει δυστυχώς ‘ντεμοντέ’, ενώ είναι κάτι αξιοθαύμαστο. Και εδώ αγνό δεν εννοούμε τον άνθρωπο που αναγκαστικά λόγω συνθηκών δεν κάνει σεξ ενώ θα ήθελε, αλλά τον άνθρωπο που επιλέγει να μείνει καθαρός από βαμπιρισμούς, τον άνθρωπο που δεν παίρνει μέρος στις κατεστημένες συμπεριφορές, και το βασικότερο, τον άνθρωπο που έχει επιλέξει την Πηγή σαν την κύρια τροφή του κι έτσι όχι μόνο δεν χρειάζεται άλλες απολαύσεις αλλά τον ‘κατεβάζουν’ κιόλας αυτές οι απολαύσεις.

Στις κοινωνίες μας δυστυχώς ο κόσμος εκπορνεύει πια το σώμα του, ενώνεται σεξουαλικά με ανθρώπους με τους οποίους δεν ταιριάζει, ή με ανθρώπους τους οποίους δεν αγαπά και δεν θα ήθελε για συντρόφους, για να μην μιλήσουμε για τα one night stands. Όμως το σεξ είναι ιερό και δεν μπορούμε να μοιραζόμαστε την ουσία του είναι μας με τον καθένα και με πολλούς διαφορετικούς συντρόφους.

Αυτή η κατάσταση συμβαίνει λόγω ασυνειδησίας, ο κόσμος δεν έχει την ευαισθησία να νιώσει ότι η σεξουαλική πράξη φέρνει ένωση σε πολλαπλά επίπεδα, και φυσικά δεν μπορούμε να ενώνουμε την ουσία μας με τον καθένα σαν τα ζώα. Η ενεργειακή φυσιολογία και τα chakras του ενός ενώνονται με τα chakras και τις ενέργειες του άλλου την ώρα του σεξ, που σημαίνει ότι παίρνουμε σκεπτομορφές, ενέργειες, ακόμα και αστρικές οντότητες που κουβαλά ο άλλος, ουσιαστικά δηλαδή παίρνουμε και κάρμα του άλλου ανθρώπου. Είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο; Ο περισσότερος κόσμος δεν μπορεί να αναλάβει καν το δικό του κάρμα! Γι’ αυτό και όσοι έχουν πολλές σεξουαλικές σχέσεις βιώνουν σύγχυση και χάνουν τον εαυτό τους, ακόμα και την ψυχή τους κάποιες φορές.

Βέβαια από πολλούς θα τεθεί το ζήτημα ότι αναγκάζονται να αλλάζουν συντρόφους γιατί βλέπουν ότι δεν ταιριάζουν ή δεν αντέχουν κάποιες ποιότητες του άλλου, ή βαριούνται ο ένας τον άλλον (αφού πρώτα έχουν βαμπιρίσει για τα καλά ο ένας τον άλλον) κλπ. Το θέμα όμως των σχέσεων έχει να κάνει σε τεράστιο βαθμό με αυτό που λέμε προβολή, δηλαδή προβάλλουμε στους άλλους δικά μας εσωτερικά θέματα και μπλοκαρίσματα. Αν όμως αγωνιστούμε να μεταμορφωθούμε, να γίνουμε άνθρωποι χωρίς εγωισμό, άνθρωποι που αγαπούν και υπηρετούν ειλικρινά και ανιδιοτελώς, τότε και η σχέση μας θα μεταμορφωθεί και ο άλλος άνθρωπος θα μας φέρεται ισορροπημένα.

Όσο για την ομοφυλοφιλία, είναι προφανές ότι ένα ομοφυλοφιλικό ζευγάρι δεν μπορεί να κάνει παιδιά και δεν μπορεί και να δημιουργήσει νέα πράγματα και στα ψυχικά πεδία, επειδή τα δυο άτομα είναι της ίδιας πολικότητας. Το ομοφυλοφιλικό σεξ δεν είναι ΚΑΝ σεξ, αφού σεξ σημαίνει ένωση. Οπότε ένωση με τι στη συγκεκριμένη περίπτωση; Το ομοφυλοφιλικό σεξ είναι αποτέλεσμα αστρικών κατοχών καθαρά, είναι ένας εξαναγκασμός του σώματος να κάνει πράγματα αφύσικα και τεχνητά.

Είναι καιρός λοιπόν να δούμε το σεξ γι’ αυτό που είναι, να δούμε τα πράγματα καθαρά και όχι υπό την επήρεια των χαμηλών μας ενστίκτων και των αστρικών οντοτήτων που μας κατέχουν και που θέλουν να τραφούν μέσα από δικές μας συνήθειες και πράξεις. Είναι καιρός να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τους ανθρώπους και να πάρουμε την ευθύνη του εαυτού μας, να αναλάβουμε την ενέργειά μας και την kundalini μας, αντί να περιμένουμε να μας ‘θρέψουν’ και να μας ‘γειώσουν’ οι άλλοι.

Σεξουαλική καταπίεση – Σεξουαλική απελευθέρωση: Η σεξουαλική καταπίεση στην εποχή μας δεν είναι προφανώς η έλλειψη σεξουαλικών επαφών, καθώς επικρατεί η ελευθεριότητα. Κι όμως ταυτόχρονα υπάρχει και μεγαλύτερη σεξουαλική πείνα και καταπίεση από ποτέ. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Ουσιαστικά η σεξουαλική καταπίεση είναι η καταπίεση της βασικής ενέργειας στο επίπεδο του σώματος. Ο εγκλωβισμός της ενέργειας στο σώμα και η προσπάθεια εκτόνωσης και σπατάλης αυτής στην ‘οριζόντια’ ζωή, στο κόσμο των αισθήσεων, προκαλεί αίσθημα καταπίεσης. Αυτή είναι η πραγματική καταπίεση και όχι η έλλειψη σεξουαλικών επαφών, που συχνά δεν είναι παρά εκμετάλλευση και κυριαρχία πάνω σε κάποιο άλλο άτομο, δηλαδή βαμπιρισμός. Έτσι, για να απελευθερωθούμε σεξουαλικά, πρέπει να οδηγήσουμε/διοχετεύσουμε την ενέργεια αυτή προς τα άνω, προς τη Πηγή, δηλαδή προς το σκοπό για τον οποίο υπάρχει!

Όσο καταπιέζεται η ενέργεια αυτή στο επίπεδο του σώματος, τόσο θα διογκώνεται το αίσθημα ανικανοποίητου και θα τρέφονται οι θυμαπάτες και οι οντότητες που συχνά κατέχουν τον άνθρωπο, προκαλώντας διάφορες σεξουαλικές τάσεις και ορέξεις. Η σεξουαλικότητα θα ισορροπήσει όταν την καθοδηγήσουμε στη Πηγή της και στο Προορισμό της. Δεν πρέπει να πέφτουμε στη παγίδα του υλισμού όμως – στην εστίαση δηλαδή στην ‘οριζόντια’ ζωή των αισθήσεων.

Για να το κάνω πιο σαφές, μπορούμε να φανταστούμε μια πηγή ενέργειας κάτω απ’ τη γη, σαν τη λάβα ενός ηφαιστείου που έρχεται απ’ τα έγκατά της– αυτή είναι η σεξουαλικότητα. Αυτός ο πίδακας ενέργειας/φωτιάς, πρέπει τώρα να διοχετευτεί προς τα άνω, με τη προσευχή, το διαλογισμό και την αφίλαυτη ζωή και υπηρεσία, ώστε να μην μείνει και λιμνάσει μέσα στο σώμα και δημιουργηθούν έτσι εγωιστικές τάσεις, αλλά και να μην διασκορπιστεί προς τον έξω κόσμο με τους χιλιάδες τρόπους σπατάλης της ενέργειας που είναι τόσο διαδεδομένοι στη κοινωνία και που γι’ αυτό άλλωστε μένουν και αφώτιστες οι κοινωνίες μας… Έχουμε δηλαδή αυτό το πίδακα ενέργειας και καλούμαστε να δημιουργήσουμε ένα κανάλι για να καθοδηγήσουμε την ενέργεια προς το Θείον. Όταν αυτό γίνει, βιώνουμε τρομερή απελευθέρωση – σεξουαλική απελευθέρωση!

Αιτίες της σεξουαλικής εμμονής στην εποχή μας: Η υπερβολική σεξουαλική διέγερση και η εμμονή με το σεξ που επικρατεί στην εποχή μας, δεν είναι ‘φυσική’ κατάσταση όπως νομίζουν οι περισσότεροι, αλλά τεχνητή, και έχει ορισμένες αιτίες. Εκτιμώ ότι το 80 με 90% των ορμών των σύγχρονων ανθρώπων είναι τεχνητές.

Η βασική αιτία σε πιο φυσικό επίπεδο, είναι η τοξίνωση του σώματος. Λόγω των λάθος τροφών που καταναλώνει ο άνθρωπος (και τροφές εδώ εννοώ οτιδήποτε καταπίνει, μέχρι και τσιγάρο και φάρμακα αλλά και τον αέρα που αναπνέει) δημιουργούνται φλεγμονές, τοξίνες στον οργανισμό, μια διαρκής οξέωση. Οι τοξίνες αυτές κάνουν το σώμα να βιώνει κίνδυνο και να νιώθει πιο κοντά στο θάνατο, κι έτσι ο οργανισμός δίνει σήμα για αναπαραγωγή – για σεξ, ώστε να διαιωνιστεί το είδος. Φυσικά περιττό να πούμε ότι οι τοξίνες προκαλούν και φοβίες, καταθλίψεις, θυμό, εκνευρισμό, αποχαύνωση κλπ.

Ειδικά η κρεοφαγία, αλλά και οποιαδήποτε νεκρή τροφή, δίνει «πληροφορία θανάτου» στα κύτταρα, κι έτσι πάλι ξυπνά ο μηχανισμός της αναπαραγωγής και άρα της ανάγκης για σεξ. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να τρώμε ζωντανές, ωμές, φυτικές τροφές. Η κρεοφαγία προκαλεί φοβερά διογκωμένες σεξουαλικές ορέξεις.

Φανταστείτε τι γίνεται στο έντερο ενός κρεοφάγου ή των ανθρώπων γενικά που τρώνε λάθος τροφές με λάθος συνδυασμούς. Ο κόσμος νομίζει ότι ό,τι τρώει το αποβάλλει, όμως αν ίσχυε αυτό δεν θα υπήρχαν ασθένειες και νοητικές ή συναισθηματικές ανισορροπίες. Οι περισσότερες τροφές που καταναλώνει ο άνθρωπος δεν μεταβολίζονται και κολλάνε στο έντερο και στους ιστούς. Οι τοξικές ύλες αυτές στο έντερο δημιουργούν δηλητηριώδεις ζυμώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους έλκουν και διάφορες χαμηλές οντότητες. Κι αυτό μας πάει στην άλλη βασική αιτία των σεξουαλικών εμμονών και καταχρήσεων, τις κατοχές.

Τα κάτω κέντρα των περισσότερων ανθρώπων στη γη είναι συνήθως γεμάτα κατοχές, αστρικές οντότητες που τρέφονται με τις ενέργειες που διαρρέουν. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε σαν τους Κενταύρους, ζώα από τη μέση και κάτω…

Οι οντότητες αυτές προκαλούν τεχνητές διεγέρσεις και ωθήσεις στον άνθρωπο. Όταν μια οντότητα κατέχει ένα μέρος του ενεργειακού πεδίου του ατόμου, σημαίνει ότι το ελέγχει, ελέγχει δηλαδή μέρος του νευρικού συστήματος, κι έτσι σε ένα βαθμό, σε ένα επίπεδο, κάνει τον άνθρωπο ότι θέλει (δεν μιλάμε για ολική κατοχή, αυτό είναι σχετικά σπάνιο). Επίσης οι αφύσικες σεξουαλικές ορέξεις, είναι καθαρά αποτέλεσμα της επιρροής κατοχών, γιατί με αφύσικες σεξουαλικές πράξεις υπάρχει μεγάλη διαρροή ενέργειας απ’ την οποία τρέφονται οι κατοχές. Έτσι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η υγιεινή και αγνή σεξουαλική ζωή και αντιμετώπιση.

Τρομερή και εξαιρετικά ευρεία πλέον βλάβη προκαλούν στην εποχή μας οι διάφορες εικόνες και ταινίες σεξουαλικού περιεχομένου, καθώς μέσα από αυτές διασπείρονται και εντυπώνονται χαμηλές και αφύσικες σκεπτομορφές στους ανθρώπους, οι οποίες δύσκολα καθαρίζονται από το νου, ενώ οι σκεπτομορφές αυτές με τη σειρά τους γίνονται υποδοχείς για αστρικές οντότητες.

Πραγματικά είναι τρομακτικό το μέγεθος αυτής της νοητικής και ενεργειακής μόλυνσης που διασπείρεται, έχει πάρει πλέον απίστευτες διαστάσεις επιδημίας η εντύπωση τέτοιων εικόνων και πρακτικών στο νου των ανθρώπων, οι οποίες κατόπιν προκαλούν εμμονές και ορέξεις διάφορες. Και φυσικά ο άνθρωπος χάνει τη πολύτιμη σεξουαλική-ζωτική του ενέργεια έτσι, κι αυτό τον ωθεί με τη σειρά του στην ανάγκη για βαμπιρισμό και ακόμα περισσότερο σεξ. Και αυτό μας φέρνει στην επόμενη αιτία για την σεξουαλική αδηφαγία, που είναι η έλλειψη ενέργειας.

Οι αιτίες για την έλλειψη και την απώλεια ενέργειας είναι πάμπολλες, γι’ αυτό θα τις αναφέρω σε ξεχωριστό άρθρο. Η βασική όμως αιτία είναι η έλλειψη διαλογισμού, καθώς ο διαλογισμός είναι η φυσική διαδικασία με την οποία φορτίζουμε το είναι μας με ενέργεια. Με τον τακτικό διαλογισμό, σταδιακά η φυσιολογία μας γεμίζει ενέργεια, κι έτσι μειώνεται η ανάγκη για βαμπιρισμούς – και το σεξ είναι βασικός τρόπος βαμπιρισμού, μαζί με τις τροφές. Επίσης ο Τορκόμ Σαραϊνταριάν αναφέρει κάτι ενδιαφέρον:

The tremendous sex drive experienced at this time by humanity is the sign that the human soul is feeling the need for a higher fusion. Because a person has no training yet to fuse with his Eternal Mate, he is looking everywhere to find him or her, but is always dissatisfied with one and looking for another, always failing in his search to find his Eternal Mate, the Solar Angel.

When a person fuses with his Solar Angel, the sex drive will totally normalize and will be used, if necessary, to give a physical vehicle to an incarnating soul. Men and women will finally feel a great satisfaction and will no longer feel the tension of the outside polarity and drive which was tearing their hearts apart for millions of years.

Οπότε το ξεπέρασμα του υλισμού και κατόπιν ο ιερός γάμος με τον Ηλιακό μας Άγγελο, θα φέρει την εξισορρόπηση της σεξουαλικής ώθησης.

Τέλος, πρέπει να αναφέρω τη μεγάλη βλάβη που προκαλεί το χασίς σε αυτό το επίπεδο, ή και άλλες ναρκωτικές ουσίες. Η χρήση χασίς και άλλων ουσιών, προκαλεί φοβερά διογκωμένες σεξουαλικές διαθέσεις αλλά και έλλειψη διάκρισης στις σεξουαλικές επαφές. Κι αυτό γιατί οι ναρκωτικές ουσίες ανοίγουν μεγάλες οπές στην αύρα του ατόμου, απ’ την οποία διαρρέει ενέργεια, ενώ ταυτόχρονα οι ναρκωτικές ουσίες έλκουν και πολλές αστρικές οντότητες.

Τελικά, όλη αυτή η απώλεια ενέργειας, τόσο λόγω του ξοδέματος της σεξουαλικής ενέργειας, όσο και λόγω της απομύζησης ενέργειας που κάνουν οι διάφορες οντότητες, επιφέρει την πρόωρη ανικανότητα στους άντρες ή το σεξουαλικό πάγωμα στις γυναίκες, ή πολλαπλά προβλήματα υγείας στα γεννητικά όργανα, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Αλλά όχι μόνο στα γεννητικά όργανα, καθώς οι αδένες σχετίζονται άμεσα μεταξύ τους και αν χάνει ενέργεια πχ το τσάκρα της βάσης, θα τραβά και από το τσάκρα του λαιμού.

Ας αντιμετωπίζουμε λοιπόν το σεξ με υγεία, ομορφιά, σεβασμό, σύνεση, καθαρότητα και αγνό κίνητρο. Και ας πάρουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις για να αποφεύγουμε τις επιδράσεις από τις παραπάνω βλαβερές επιρροές που αναφέρθηκαν.
Elena Menegou
Πηγή: Eos Aurora
TERRAPAPERS

Τεχνικές διαχείρισης άγχους εξετάσεων: οδηγός για μαθητές και κυρίως για γονείς

Το άγχος κινητοποιείται συνήθως από αρνητικές σκέψεις.

Από την Ευφροσύνη Μήτσιου, Msc Σχολική – Εξελικτική Ψυχολόγο Α.Π.Θ
Για αρκετά παιδιά οι εξετάσεις είτε αυτές είναι ενδοσχολικές (διαγωνίσματα, τεστ) είτε είναι Πανελλήνιες (συνήθως αυτές είναι και οι πιο απαιτητικές) ή στα πλαίσια σπουδών σε Τριτοβάθμια Εκπαίδευση σηματοδοτούν και ενισχύουν έντονο άγχος. Βεβαίως το άγχος μέχρι ενός σημείου είναι και δημιουργικό, παραγωγικό, μας κινητοποιεί. Όταν όμως ξεπερνά τα όρια του φυσιολογικού συνοδεύεται από αρνητικά συναισθήματα και καταστάσεις.
Στην προκειμένη οι αρνητικές επιπτώσεις (που μπορεί να αποτελούν και προειδοποιητικά σημάδια για τους γονείς ή και για τα παιδιά) είναι:- δυσκολία να συγκεντρωθούν
- δυσκολία να διαβάσουν, να μάθουν συγκεκριμένη ύλη και να τη θυμηθούν
αναφέρουν συνεχώς βαθμούς και επίδοση
- ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, θυμός, κλάματα
μειωμένη όρεξη για φαγητό ή φουσκώματα
- δυσκολία στον ύπνο (εφιάλτες)
- ταχυκαρδία, ζάλη, τάση λιποθυμίας, βάρος στο στήθος, πονοκέφαλος
- ανησυχία, νευρικότητα και άγχος για διάφορα πράγματα
- τάσεις φυγής
Το άγχος κινητοποιείται συνήθως από αρνητικές σκέψεις οι οποίες σχετίζονται με το φόβο και την αγωνία του παιδιού για το πόσο καλά θα τα πάει στις εξετάσεις και σε περίπτωση αποτυχίας τι θα πούνε οι φίλοι και ιδιαίτερα οι γονείς που μπορεί να τους απογοητεύσει ή να μην επιβεβαιώσει τις προσδοκίες τους. Οι αρνητικές αυτές σκέψεις έχουν την ιδιότητα κάποιες φορές να ωθούν το παιδί να λειτουργεί με τέτοιο τρόπο που να προκαλέσει αυτό το οποίο φοβάται. Στην ουσία αυτό αποτελεί και το κλειδί για την καλύτερη αντιμετώπιση ή προετοιμασία του μαθητή.
Σημαντικό στοιχείο είναι να αλλάξει το παιδί τρόπο σκέψης όσον αφορά τις εξετάσεις. Για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζεται να αλλάξει και ο τρόπος σκέψης των ίδιων των γονιών. Οι εξετάσεις δεν είναι το εισιτήριο για επαγγελματική αποκατάσταση αλλά ούτε και μοναδικός τρόπος επιβεβαίωσης των ικανοτήτων του παιδιού τους. Αυτό φαίνεται και από τον τρόπο που το σύστημα απορροφά τα άτομα ανεξάρτητα από τη μορφωτική τους προέλευση.
Προτάσεις για τα παιδιά:
- οργανώστε όσο μπορείτε καλύτερα την ύλη για διάβασμα
- κρατάτε σημειώσεις και επισημαίνετε με διαφορετικά στυλό/μαρκαδόρους – βασικά ή δύσκολα σημεία ώστε στην επανάληψη να τα βρίσκετε εύκολα
- κάνετε επαναλήψεις μόνοι ή μαζί με φίλους για να λύσετε απορίες και να φρεσκάρετε τις γνώσεις σας
- αποφεύγετε να διαβάζετε με εξαντλητικούς ρυθμούς κατά τη διάρκεια των εξετάσεων και να μένετε ξύπνιοι μέχρι αργά – το βασικό διάβασμα έχει προηγηθεί και τώρα απλά κάνετε επαναλήψεις
- διαβάστε αυτά που σας δυσκολεύουν λίγο πριν τις εξετάσεις και μην κουράζεστε με αυτά που ήδη ξέρετε καλά
- αποφύγετε να συζητάτε λίγο πριν τις εξετάσεις τι γνωρίζετε και τι δε γνωρίζετε – ενδεχομένως εκείνη τη στιγμή να αγχωθείτε ότι δε θυμάστε τίποτα
- μην ξεχνάτε τα διαλείμματα κατά τη διάρκεια της μελέτης
- προτιμήστε να τρώτε, να κοιμάστε καλά, να ξεκουράζεστε και να ασκήστε (βόλτα με ποδήλατο, περίπατος)
- σε περίπτωση άγχους και πανικού κατά τη διάρκεια των εξετάσεων σταματήστε τις αρνητικές σκέψεις (και κυριολεκτικά λέγοντας στον εαυτό σας σταμάτα ή stop) και αντικαταστήστε με θετικές, πάρτε βαθιές αναπνοές, σκεφτείτε κάποια όμορφη εικόνα (όπως διακοπές, αγαπημένο πρόσωπο) ή επαναλάβετε εσωτερικά κάποια λέξη ή φράση που σας ανακουφίζει
Προτάσεις για τους γονείς:- προσπαθήστε να είστε όσο το δυνατό πιο ήρεμοι – αν εσείς είστε ήρεμοι αυτό θα νιώθουν και τα παιδιά κοντά σας
- χρησιμοποιήστε και εσείς την τεχνική των αναπνοών για να σας βοηθά να αποφορτίζεστε
- εκτονωθείτε και εσείς με κάποιο τρόπο, όπως γυμναστική, περίπατο, συνάντηση με φίλους
- μην πιέζετε το παιδί να διαβάσει ή του το υπενθυμίζετε σε κάθε περίπτωση που το βλέπετε να κάθεται (και να μη διαβάζει)  – ξέρει το ίδιο τους ρυθμούς του – αν νιώσει πίεση από εσάς μπορεί να κάνει και ακριβώς το αντίθετο, να διαβάζει ελάχιστα
- μην φροντίζετε το παιδί περισσότερο από όσο χρειάζεται, δεν είναι άρρωστο απλά εξετάσεις δίνει – σταθείτε διακριτικά κοντά του και όταν θελήσει κάτι θα το ζητήσει
- αυτό που έχει ανάγκη το παιδί σε αυτή τη φάση είναι να είστε εκεί και να το ακούσετε, να μοιραστεί μαζί σας τις ανησυχίες και τους φόβους του
- Έχετε στο μυαλό ότι το παιδί δίνει εξετάσεις. Δεν «δίνουμε» εξετάσεις όπως ακούγεται πολύ συχνά (αν και έτσι μπορεί να νιώθετε).
- Σε περίπτωση που δυσκολεύεστε να διαχειριστείτε αυτή την κατάσταση μια επίσκεψη σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητική τόσο για εσάς όσο και για το παιδί.
Αν οι εξετάσεις συνιστούν την πρώτη δοκιμασία για το πώς θα ανταποκριθεί ένα παιδί σε μελλοντικές απαιτήσεις αυτό που μπορούν να κάνουν οι γονείς είναι να βοηθήσουν τα παιδιά να προσαρμόζονται σε δύσκολες καταστάσεις περιορίζοντας έτσι τις αρνητικές επιπτώσεις που συνδέονται με αυτές
πηγή: Ψυχογραφήματα .com

Η ανεργία μας αρρωσταίνει;

H απώλεια της εργασίας μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την αυτοεκτίμηση των ανέργων.

Από τη Βαλέρια Κιλαμπέρια, Ψυχολόγο MSc, Θεραπεύτρια ABA
Το υψηλό επίπεδο ανεργίας έχει αρνητικές συνέπειες όχι μόνο στην οικονομία μιας χώρας, αλλά και στη ψυχική υγεία των πολιτών. Για τους περισσότερους ανθρώπους, οι βασικές ανάγκες ζωής ικανοποιούνται μέσω της εργασίας. Ωστόσο, η εργασία δεν είναι μόνο το μέσο για την εκπλήρωση των φυσικών μας αναγκών, αλλά μπορεί συμβάλλει και στην ενίσχυση της ευεξίας μας, στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησής μας και στο ν” ανοίξει ο δρόμος για την επιτυχία και την αυτοπραγμάτωση.
Απ’ την άλλη πλευρά, η ανεργία μπορεί ν’ αυξήσει το άγχος και την κατάθλιψη, οδηγώντας ένα άτομο να κάνει αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό του και μ” αυτό τον τρόπο να μειώνεται η αυτοεκτίμησή του.  Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα και στη σωματική υγεία, όπως αύξηση της αρτηριακής πίεσης, διαβήτης ή καρδιακές παθήσεις.
Οι  Muller, Delahaye, Winocur & Hicks (1996) και η Gore (1978) αναφέρουν πως η ανεργία συσχετίζεται με αυξημένα επίπεδα κατάθλιψης, άγχους αλλά και γενικών ψυχιατρικών συμπτωμάτων, τα οποία δεν προυπήρχαν της απώλειας εργασίας. Όντας ένα άτομο άνεργο, χωρίς εισόδημα είναι φυσικό να βιώνει αυξημένο άγχος και ανησυχία. Αυτές οι ψυχολογικές συνέπειες με τη σειρά τους μπορεί να επιφέρουν απώλεια όρεξης, αϋπνίες και μη ενδιαφέρον για δραστηριότητες.
H απώλεια της εργασίας μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την αυτοεκτίμηση των ανέργων. Το να μην έχει δουλειά κάποιος/α περιορίζει τις πιθανότητες για τη βίωση θετικών συναισθημάτων, την αυτο-ολοκλήρωση, και την ικανοποίηση. Επίσης, επέρχεται και το αίσθημα της αποτυχίας του να εξασφαλίσει κανείς τα απαραίτητα για την οικογένειά του.
Επιπλέον, η απώλεια κοινωνικής στήριξης φαίνεται ότι έχει αρνητικό αντίκτυπο στις ζωές των ανέργων, καθώς έρευνες, όπως του Carroll (2007) έχουν τονίσει πως το άγχος της απόλυσης γίνεται εντονότερο λόγω χαμηλής ή απουσίας κοινωνικής στήριξης. Οι άνεργοι που λαμβάνουν την κατάλληλη στήριξη αντιμετωπίζουν λιγότερα προβλήματα (π.χ. μειωμένο άγχος) σε σχέση με τους άνεργους που δεν έχουν λάβει καμία στήριξη.
H ανεργία δημιουργεί αρνητικές ψυχολογικές αντιδράσεις και η χρήση των υπηρεσιών υγείας από τους άνεργους αυξάνεται σημαντικά. Μερικά άτομα μπορεί να είναι σε θέση ν’ αντιμετωπίσουν καλύτερα το άγχος της ανεργίας σε σχέση με άλλα, καθώς έχουν πιο ισχυρά συστήματα υποστήριξης και μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, με αποτέλεσμα να βιώνουν λιγότερο άγχος στη διάρκεια της ανεργίας.
Τέλος, σε μια πολύ πραγματική έννοια, η ανεργία έχει σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνική, επαγγελματική ή και οικογενειακή ζωή ενός ατόμου : εργαζόμενοι που χάνουν τις δουλειές τους αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στη ζωή τους και για αυτό το λόγο, η στήριξη της οικογένειας, φίλων αλλά και της κοινωνίας θα βοηθήσει ν” αντιμετωπιστούν θετικά όλα τα προβλήματα.
Βιβλιογραφικές αναφορές:
Carroll, N. (2007). Unemployment and psychological well-being. Economic Record, 83(262), 287-302.
Gore, S. (1978). The effect of social support in moderating the health conse- quences of unemployment. Journal of Heath and Social Behaviour, 19, 157-165.
Linn, M. W., Sandifer, R. & Stein, S. (1985). Effects of Unemployment on Mental and Physical Health. American Journal of Public Health, 75(5), 502-506.
McKee-Ryan, F. M., Song, Z., Wanberg, C. R. & Kinicki, A. J. (2005). Psychological and physical well-being during unemployment: a meta analysis study. Journal of Applied Psychology, 91(1), 53-76.
Muller, J., Delahaye, B., Winocur, S., Hicks, R. (1996). The psychological impacts of long-term unemployment, sex differences and activity: a case study analysis. Journal of Applied Social Behavior, 3(1), 30-43.
ΠΗΓΗ:Ψυχογραφήματα.com

Η Ψυχολογία της Οικονομικής Κρίσης

Tα άτομα που χάνουν την εργασία τους βρίσκονται αρχικά σε μια κατάσταση σοκ.

Από τη Μαρία Μπάδα, Ψυχολόγο, Επικοινωνιολόγο, ΜΑ, Διδάκτορα Παντείου
Η εργασία αποτελεί την κυριότερη απασχόληση στην καθημερινή ζωή του μέσου ενήλικα. Το επάγγελμα είναι η σχεδόν επικρατέστερη μοναδική επίδραση στην ζωή του ανθρώπου. Πράγματι αν αφαιρέσουμε τις ώρες του ύπνου, ο άνθρωπος είτε εργάζεται, είτε προετοιμάζεται για την εργασία, είτε αναπαύεται από την εργασία, είτε  προσπαθεί  να  βρει  υποκατάστατα  για  την  εργασία.
Επομένως, η επαγγελματική προσαρμογή αποτελεί βασικό μέρος της γενικής προσαρμογής του ατόμου στην ζωή του και μία κατ` εξοχήν δυνατότητα να συμπληρώσει την ιδέα για τον εαυτό (self-concept).
Η εργασία αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την διαμόρφωση της ταυτότητας του ατόμου. Αποκτούμε ταυτότητες μέσω των κοινωνικο-πολιτιστικών ομαδοποιήσεων στις οποίες ανήκουμε.
Η απώλεια της εργασίας και μάλιστα όταν συμβαίνει ξαφνικά, όπως σε περίοδο μιας οικονομικής κρίσης, μπορεί να επηρεάσει τα άτομα αρνητικά. Εκτός φυσικά των οικονομικών δυσκολιών, τα άτομα που χάνουν την εργασία τους βρίσκονται αρχικά σε μια κατάσταση σοκ. Η αίσθηση της απώλειας είναι έντονη. Ακολουθούν συναισθήματα άγχους, ντροπής, προσωπικής απαξίωσης. Τέλος μια παρατεταμένη τέτοια κατάσταση μπορεί να οδηγήσει το άτομο σε κάποια ψυχολογική διαταραχή, όπως η κατάθλιψη.
Στην έρευνα των Joelson και Wahlquist (1987) στην Σουηδία, η ανεργία βρέθηκε ότι συντελεί σε μια διαδικασία που αποτελείται από μια προοδευτική ψυχολογική κρίση, εξαιτίας της έλλειψης σημαντικών παραγόντων που συμβάλλουν στην διαμόρφωση της ταυτότητας. Η φάση της αναμονής ήταν μια πολύ επιβαρυμένη φάση της ανεργίας εξαιτίας της παρατεταμένης αβεβαιότητας. Εκτός από τις καταθλιπτικές αντιδράσεις των ατόμων μια ακόμα ψυχολογική αντίδραση ήταν η παράλογη συμπεριφορά αναζήτησης εργασίας.
Ήδη από το πρώτο στάδιο της ανεργίας, απειλούνται πολλοί παράγοντες που διαμορφώνουν την προσωπική ταυτότητα: 1) Η εργασία αποτελεί παράγοντα δόμησης του χρόνου. 2) Η εργασία αποτελεί απόδειξη των ικανοτήτων κάποιου, παρέχοντας του την δυνατότητα του ελέγχου και της κυριαρχίας. 3) Η εργασία αποτελεί παράγοντα δόμησης των σχέσεων.
Η ανεργία σημαίνει λοιπόν, απώλεια της ταυτότητας; Το αν μπορούμε να διαχειριστούμε αυτή την απώλεια με ένα αποδεκτό τρόπο καθορίζεται από τις εναλλακτικές δυνατότητες που διαθέτουμε και που μας προσφέρει η κοινωνία. Η έρευνα έδειξε ότι εκείνα τα άτομα που διέθεταν λιγότερες εναλλακτικές δυνατότητες (π.χ. συμπαράσταση από φίλους), ήταν πιο ευάλωτα ψυχολογικά.
Πρώτον δεν χρειάζεται πανικός. Η αιτία του άγχους πολλών ατόμων κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής κρίσης σχετίζεται φυσικά με τα χρήματα, αλλά αυτό πολλαπλασιάζεται όταν ανησυχούμε για κάτι που δεν ελέγχουμε. Η ανησυχία δεν αλλάζει την κατάσταση αλλά αντίθετα, μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του στρες και να προκαλέσει αγωνία, η οποία στη συνέχεια οδηγεί σε παράλογη σκέψη και κατά συνέπεια μικρή αποφασιστικότητα.
Είναι εύκολο να αρχίσουμε να έχουμε εμμονή με πράγματα στη ζωή μας τα οποία ελέγχουμε ελάχιστα ή καθόλου. Η ενασχόληση με την οικογένεια και τους φίλους, με κάποιο παλιό χόμπι δεν κοστίζουν τίποτα και μειώνουν το άγχος και την αίσθηση ανησυχίας.
Βιβλιογραφία
Joelson, L., Wahlquist, L. (1987). The psychological meaning of job insecurity and job loss: Results of a longitudinal study. Social Science and Medicine, 25 (2), 179-182.
Κάντας, Α., Χαντζή, Α. Ψυχολογία της Εργασίας, Θεωρίες Επαγγελματικής Ανάπτυξης. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα,1991.
Πηγή:Ψυχογραφήματα.com

Θυμός, το συναίσθημα της κρίσης

Το «μυστικό» της παρέμβασης είναι να νιώσει ο καθένας ότι δεν είναι μόνος.

Έντονο θυμό βιώνουν οι άνθρωποι που πλήττονται ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση και την ανεργία καθώς έχουν την αίσθηση ότι στερούνται του δικαιώματος της αντίδρασης και η τύχη τους πλέον δεν καθορίζεται από τους ίδιους. Αυτό είναι το κυρίαρχο συναίσθημα στο οποίο τους οδηγεί μια ψυχική κατάσταση ανημποριάς.
Τα παραπάνω διαπιστώνει ο ψυχίατρος – ψυχοθεραπευτής, Φίλιππος Κουνιάκης, μετά την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου των τεσσάρων ομάδων ψυχικής διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, που πραγματοποιήθηκαν στις δημοτικές κοινότητες του δήμου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την αντιδημαρχία Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Προστασίας του Πολίτη, με τη συμμετοχή 45 ανθρώπων και την εθελοντική ενεργοποίηση δώδεκα επαγγελματιών ψυχικής υγείας.
Το «μυστικό» της παρέμβασης, σύμφωνα με τον ψυχοθεραπευτή, είναι να νιώσει ο καθένας ότι δεν είναι μόνος. Αυτό έγινε και στην περίπτωση μιας 40χρονης γυναίκας που στην παρούσα φάση ήρθε αντιμέτωπη με την ανεργία παρά το γεγονός ότι διαθέτει δύο μεταπτυχιακά διπλώματα και ένα διδακτορικό. Παράλληλα η ίδια και ο άνεργος σύζυγός της ένιωθαν τις καθημερινές δυσκολίες να τους οδηγούν σε αδιέξοδο. Τα μέλη της ομάδας, μετά από παρότρυνση του θεραπευτή, πρότειναν λύσεις για την δημιουργική απασχόληση του τρίχρονου παιδιού της οικογένειας μέσα από δωρεάν προγράμματα και εθελοντικές ομάδες, ενώ πρότειναν και επαγγελματικές διεξόδους για τους γονείς. Έτσι η 40χρονη γυναίκα πριν λίγο καιρό ανακοίνωσε ότι βρήκε δουλειά με μερική απασχόληση μετά από πρόταση άλλου μέλους της ομάδας.
Πηγή: ΑΠΕ

Το ψυχολογικό κόστος της μείωσης εισοδήματος

Tο χαμηλό εισόδημα συνδέεται με μεγάλη γκάμα ψυχολογικών προβλημάτων.

Οι άνθρωποι που υφίστανται μείωση του εισοδήματός τους, είναι πιθανότερο να υποφέρουν από κατάθλιψη, αγχωτικές διαταραχές και κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών, σύμφωνα με  καναδική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη επίσης διαπίστωσε ότι όσοι ανήκουν στην χαμηλότερη εισοδηματική κατηγορία, εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά αποπειρών αυτοκτονίας και περισσότερες διαταραχές προσωπικότητας σε σχέση με όσους βρίσκονται στα ανώτερα εισοδηματικά κλιμάκια. Μια δεύτερη μελέτη, επίσης καναδική, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανεργία αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά 63%.
Η πρώτη έρευνα, από ερευνητές του Τμήματος Ψυχιατρικής του πανεπιστημίου της Μανιτόμπα, με επικεφαλής τον δρα Τζίτεντερ Σαρίν, που δημοσίευσαν τη σχετική εργασία στο ψυχιατρικό περιοδικό «Archives of General Psychiatry» του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, έρχεται να επιβεβαιώσει προηγούμενες μελέτες, οι οποίες επίσης είχαν διαπιστώσει ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην απώλεια εισοδήματος ή γενικότερα στα χαμηλά εισοδήματα και στα ψυχικά προβλήματα (χωρίς να αποκλείεται πάντως, σε μερικές περιπτώσεις, η σχέση να είναι αντίστροφη, δηλαδή άτομα με προϋπάρχοντα ψυχικά προβλήματα να βγάζουν λιγότερα χρήματα).
Οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 35.000 ενήλικους σε διάστημα τριών ετών και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το χαμηλότερο εισόδημα (ιδίως αν είναι κάτω από περίπου 15.000 ευρώ το χρόνο) συνδέεται με μια μεγάλη γκάμα ψυχολογικών προβλημάτων, σε σχέση με όσους βγάζουν τουλάχιστον 52.000 ευρώ ετησίως, που εμφανίζουν πολύ λιγότερα προβλήματα προσωπικότητας, αντικοινωνικότητας κ.α.
Ο Βρετανός οικονομολόγος Άντριου Όσβαλντ του πανεπιστημίου του Γουόργουικ, ο οποίος εδώ και χρόνια εξειδικεύεται στη σχέση εισοδήματος και ψυχικής υγείας, σχολίασε ότι η νέα έρευνα ενισχύει την πεποίθηση ότι το χαμηλό εισόδημα προκαλεί περισσότερες ψυχικές και νοητικές διαταραχές (και όχι το αντίστροφο), αν και, όπως είπε, είναι δύσκολο να αποδειχτεί με απόλυτη βεβαιότητα κάτι τέτοιο. «Αυτό που ξέρουμε ότι είναι υπάρχει πολύ στενή συσχέτιση ανάμεσα σε αυτά τα δύο πράγματα», επεσήμανε. Είναι πολύ πιθανό, από την άλλη, πρόσθεσε, ότι όταν αυξάνεται το εισόδημα ενός ανθρώπου, αυτό τον βοηθά να καταπολεμήσει τα όποια ψυχολογικά προβλήματά του, την κατάθλιψή ή το άγχος του, αν και ίσως όχι τις πιο σοβαρές διαταραχές της προσωπικότητάς του.
Στη δεύτερη μελέτη, οι ερευνητές με επικεφαλής τον καθηγητή κοινωνιολογίας Έραν Σορ του πανεπιστημίου ΜακΓκιλ, εξέτασαν (μετα-ανάλυση) μια σειρά από προηγούμενες έρευνες, που αφορούσαν περίπου 20 εκατ. ανθρώπους σε 15 χώρες, τα τελευταία 40 χρόνια. Μεταξύ άλλων, προς έκπληξή τους, διαπίστωσαν ότι, ανεξάρτητα από τις προόδους στα συστήματα υγείας και πρόνοιας των ανεπτυγμένων κρατών, η σχέση ανάμεσα στην απώλεια της θέσης εργασίας-ανεργίας και τον αυξημένο κίνδυνο για πρόωρο θάνατο είναι η ίδια σε όλες τις χώρες.
Για πρώτη φορά, μια μελέτη δείχνει να υπάρχει σχέση αιτίου-αποτελέσματος ανάμεσα στην ανεργία και τον πρόωρο θάνατο. Οι ερευνητές, σύμφωνα με τον Σορ, απομόνωσαν την επίδραση άλλων προϋπαρχόντων -δυνητικά επιβαρυντικών για την υγεία- παραγόντων (χρόνιες ασθένειες, κάπνισμα, αλκοόλ, χρήση ναρκωτικών κ.α.) και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η σχέση ανεργίας-πρόωρης θνησιμότητας ισχύει από μόνη της. Όπως είπαν, η βασική αιτία φαίνεται να είναι το άγχος που προκαλεί η ανεργία και οι συνέπειες της απώλειας της εργασίας για το γενικότερο κοινωνικο-οικονομικό «στάτους» του ανέργου, πράγμα που έχει ως συνέπεια την επιδείνωση της υγείας του και, τελικά, τον πιθανό πρόωρο θάνατό του.
Η έρευνα βρήκε ότι η ανεργία αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου πολύ περισσότερο στους άνδρες (78%) σε σχέση με τις γυναίκες (37%), ενώ ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα υψηλός για όσους μένουν άνεργοι πριν τα 50 τους.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Μέθοδος Brainspotting

Πρόκειται για μια ψυχοθεραπευτική και νευροφυσιολογική τεχνική, εμπνευσμένη από τον ψυχαναλυτή David Grand (2003), που χρησιμοποιείται στη θεραπεία του τραύματος. Βασίζεται στις αρχές της προσέγγισης EMDR, της ψυχοδυναμικής προσέγγισης και της σωματικής εμπειρίας (Somatic Experiencing) του Peter Levine, με επιπρόσθετα στοιχεία αναφορικά με τη μεθοδολογία της.

Επίκεντρο του Brainspotting είναι το σώμα. Όλη η θεραπευτική συνεδρία βασίζεται στη σωματική συνήχηση – μια βαθιά αντίληψη και επαφή του θεραπευόμενου με το σώμα του, η οποία είναι εφικτή χάρη στην ταυτόχρονη επικέντρωση του θεραπευτή στον εαυτό του και στο θεραπευόμενο. Παρατηρώντας με ακρίβεια την κίνηση του σώματος και την κίνηση των ματιών του ατόμου, έχουμε τη δυνατότητα να αναγνωρίσουμε τη νευροφυσιολογική προέλευση του ψυχικού πόνου, των συγκρούσεων και της διαμόρφωσης των συμπτωμάτων.

Η μέθοδος Brainspotting εντοπίζει τις κεντρικές νευροφυσιολογικές πηγές συναισθηματικού ή σωματικού πόνου, ψυχικού τραύματος, αποσύνδεσης ή άλλων συμπτωμάτων, τα οποία βρίσκονται σε προλεκτικό επίπεδο, με στόχο την επεξεργασία και τη λύση τους. Οπότε το Brainspotting αποτελεί ταυτόχρονα διαγνωστική αλλά και θεραπευτική διαδικασία.

Η επεξεργασία αυτοϊασης μέσω του Brainspotting πραγματοποιείται στις βαθύτερες εγκεφαλικές δομές και στο σώμα μέσω της απευθείας ενεργοποίησης του αυτόνομου και του λιμβυκού συστήματος του ΚΝΣ. Καθιστά δυνατή την πρόσβαση ως το επίπεδο των αντανακλαστικών αντιδράσεων και «λύνει» το τραύμα στον πυρήνα του: τις εξαρτημένες νευροφυσιολογικές αντιδράσεις, τα συμπτώματα, τη σωματική δυσφορία και τη σύνδεση με δυσλειτουργικές πεποιθήσεις. Το Brainspotting επιτρέπει στο σώμα να επιφέρει το ίδιο την απελευθέρωση από το τραύμα και την ίαση, χωρίς να χρειάζεται θεραπευτικές ερμηνείες.

 

Εφαρμογές του Brainspotting

Το Brainspotting δεν ενδείκνυται μόνο σε περιπτώσεις στρεσογόνων αναμνήσεων και ψυχικών τραυμάτων, αλλά είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό για τη δημιουργία και ενίσχυση θετικών στοιχείων και πηγών. Θεραπευτής και θεραπευόμενος μπορούν κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας να μεταβαίνουν εναλλάξ από θετικές καταστάσεις σε ενεργοποίηση του τραυματικού υλικού, ώστε η επεξεργασία της απευαισθητοποίησης να γίνεται σταδιακά και προσεκτικά.

Το Brainspotting μπορεί να ενσωματωθεί συμπληρωματικά σε διάφορες θεραπευτικές κατευθύνσεις. Εφαρμόζεται αποτελεσματικά σε περιπτώσεις σωματικού ή ψυχικού τραύματος, σε φοβίες, ψυχοσωματικές διαταραχές, άσθμα, σεξουαλικές δυσλειτουργίες, χρόνιους πόνους, εξαρτήσεις, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής (ΔΕΠΥ), τραυλισμό, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, αλλά και για προαγωγή της απόδοσης και της δημιουργικότητας, π.χ. σε αθλητές και καλλιτέχνες.

Τι είναι το Resource Brainspotting;

Στη μέθοδο αυτή, η θέση των ματιών (το σημείο εστιασμού - το Brainspot) χρησιμοποιείται με τρόπο που να δημιουργεί «άγκυρες» θετικών καταστάσεων στη νευροφυσιολογία μας, οι οποίες προσομοιάζουν με εκείνες που προκαλούνται από τη συνήχηση (attunement) και την πρόσδεση (attachment). Με αυτόν τον τρόπο, η επεξεργασία του τραυματικού υλικού επιτυγχάνεται χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος «πλημμύρας» από αρνητικά συναισθήματα ούτε η αίσθηση απώλειας ελέγχου. Εξάλλου οι «καταστάσεις του Εγώ» (Ego states) αξιοποιούνται θεραπευτικά, καθώς συνδέονται με τις πηγές και διευκολύνουν με αυτόν τον τρόπο τη ροή της φυσικής διαδικασίας επεξεργασίας. Νέες πληροφορίες μπορεί να αναδυθούν, επιτρέποντας στο θεραπευόμενο να προσεγγίσει την αρνητική εμπειρία του παρελθόντος από μια διαφορετική σκοπιά, από την οποία νέες αλήθειες μπορεί να ξεδιπλωθούν με φυσικό τρόπο.

Όλη η θεραπευτική συνεδρία βασίζεται στη σωματική συνήχηση – μια βαθιά αντίληψη και επαφή του θεραπευόμενου με το σώμα του, η οποία είναι εφικτή χάρη στην ταυτόχρονη επικέντρωση του θεραπευτή στον εαυτό του και στο θεραπευόμενο.

Μέσα από την ενεργοποίηση του έμφυτου, οργανικού ενεργειακού πλέγματος ίασης μέσα στο σώμα, την ενδυνάμωση της αδρανούς νευροφυσιολογικής διαδικασίας πρόσδεσης και συνήχησης, την αναγνώριση και την επανασύνδεση με το κέντρο του εαυτού μας και την πνευματική μας ουσία, η δύναμη και το εύρος της μεθόδου Βrainspotting επαυξάνει την ικανότητα αυτοϊασης.

Το Resource Brainspotting είναι αποτέλεσμα της εντατικής θεραπευτικής εργασίας που έχει κάνει η Lisa Schwarz εφαρμόζοντας τη μέθοδο Brainspotting σε θεραπευόμενους που έπασχαν από σύνθετο τραύμα, τραύμα πρόσδεσης και σοβαρές αποσυνδετικές διαταραχές. Οι τεχνικές που εξέλιξε μέσα από τη δουλειά της, ενίσχυσαν εντυπωσιακά την αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπευτικής εργασίας όχι μόνο με αυτούς τους ασθενείς, αλλά εφαρμόζονται με επιτυχία σε όλους τους θεραπευόμενους ανεξαρτήτως διάγνωσης.

Εφαρμογές του Resource Brainspotting

Οι τεχνικές και τα εργαλεία του Resource Brainspotting ενδυναμώνουν και αναπτύσσουν τις εσωτερικές πηγές και επιτρέπουν μια ήπια, ωστόσο βαθιά ψυχοθεραπευτική διαδικασία με ανθρώπους που έχουν ζητήματα πρόσδεσης και ανασφαλούς προσκόλλησης καθώς και αποσυνδετικές διαταραχές, αλλά και με οποιοδήποτε άλλο αίτημα.

*Πηγή: http://travmatotherapeia.com

Τα παιδιά πενθούν διαφορετικά απ’ τους ενήλικες

 

Τα παιδιά συχνά δεν εμφανίζουν όλα τα συμπτώματα των ενηλίκων.

Τα παιδιά θρηνούν την απώλεια ενός αγαπημένου τους προσώπου με διαφορετικό τρόπο από τους ενήλικες και η θλίψη τους μπορεί να μην είναι ανιχνεύσιμη. Συχνά δεν εμφανίζουν όλα τα συμπτώματα των ενηλίκων, όπως απόσυρση γιατί δεν έχουν τη λεκτική ικανότητα να τα εκφράσουν.
Η κατάλληλη ενημέρωση του παιδιού, η ενθάρρυνση έκφρασης των συναισθημάτων τους, οι «ζωντανές» αναμνήσεις του γονιού που πέθανε, και η συμμετοχή στην οικογενειακή διαδικασία πένθους δεν είναι πηγές περαιτέρω άγχους και έντασης αλλά, οδηγούν σε καλύτερη αντιμετώπιση του πένθους προσφέροντας ανακούφιση και παρηγοριά.
Αυτά επισημάνθηκαν σε αναρτημένη ανακοίνωση, η οποία βασίζεται σε μελέτη γιατρών και ψυχολόγων του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Πέτρας Ολύμπου (Νότας Βούρα, Κωνσταντίνου Παπανικολάου, Γιώργου Κουκουλά, Ναταλίας Δαραή, Πηνελόπης Ρομποτή, Θωμά Ιωάννου, Ευαγγελίας Παπαγεωργίου, Βικτώριας Παρασκευοπούλου, Αχιλλέα Μουρατίδη και Γιώργου Αγγελίδη) στο 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχιατρικής στο Γενικό Νοσοκομείο.
Στο πλαίσιο της μελέτης εκτιμήθηκαν οι αντιδράσεις και η διαδικασία πένθους 10 παιδιών και ισάριθμων γονέων τους, που απευθύνθηκαν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Πέτρας Ολύμπου. Από τα 10 παιδιά μόνο τα 2 ξεσπούσαν σε κλάμα στη διάρκεια των συνεδριών στο νοσοκομείο και η συμπεριφορά τους ήταν η ίδια και στο σπίτι. Τα άλλα 8 έπαιζαν το ρόλο του «υποστηρικτικού ενήλικα» στο γονιό που θρηνούσε και δεν επέτρεπαν στον εαυτό τους να εκφράσει τα συναισθήματα θυμού, θλίψης ενοχής αλλά και άλλους φόβους. Μάλιστα αυτά τα 8 τα παιδιά δεν ζητούσαν υποστήριξη από κανένα διότι δεν ήθελαν να επιβαρύνουν την οικογένεια. Ωστόσο οι γονείς παρατήρησαν αλλαγές στις συνήθειες ύπνου, διατροφής και συμπεριφοράς.
«Είναι σημαντικό να ρωτούμε τα παιδιά που έχουν χάσει το γονιό τους αν θέλουν να συμμετέχουν στη διαδικασία πένθους και να τα ενθαρρύνουμε να κρατούν ζωντανές τις αναμνήσεις τους γιατί έτσι θα μπορούν να ανακουφιστούν και να παρηγορηθούν», ανέφερε η ψυχολόγος Νότα Βούρα, η οποία συμμετείχε στην μελέτη.
Από τους γονείς οι 8 ζήτησαν και έλαβαν ιατρική υποστήριξη και φαρμακευτική αγωγή ενώ 2 άρχισαν την κατανάλωση αλκοόλ. Οι 6 απέφευγαν τις συζητήσεις με τα παιδιά τους και το συναισθηματικό μοίρασμα, 3 ανέφεραν αδυναμία να συνεχίσουν τη ζωή τους, ενώ ένας δεν εκφράστηκε.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Η κρίση πανικού ως κρίση εαυτού

Ο δευτερογενής φόβος μπορεί να συνοψιστεί στην εξής φράση: «με πιάνει πανικός στο ενδεχόμενο να ξαναζήσω μία κρίση πανικού».

Από τη Μάρω Μπέλλου, Ψυχολόγο – Ψυχοθεραπεύτρια, Msc στην Ιατρική Ψυχολογία

Η κρίση πανικού είναι ένα αιφνίδιο κύμα ανεξέλεγκτου φόβου που συνοδεύεται από έντονα σωματικά συμπτώματα. Όσο εκτυλίσσεται η κρίση νιώθω ότι κατακλίζομαι από ένα «συναισθηματικό τσουνάμι» που μπορεί να με συμπαρασύρει οπουδήποτε. Για αυτόν τον λόγο, την ώρα της κρίσης πιθανότατα να μου περάσει από τον νου ότι αρρωσταίνω, πεθαίνω ή χάνω τα λογικά μου. Η κρίση πανικού μπορεί να εμφανιστεί λογικά ή παράλογα. Μπορεί να εμφανιστεί ως η κορύφωση σε μία περίοδο γενικότερης έντασης και άγχους και τότε μπορώ να την δικαιολογήσω στον εαυτό μου. Συχνά, όμως αυτές οι κρίσεις εμφανίζονται όταν βρίσκομαι σε σχετικά ήρεμη κατάσταση και το γεγονός ότι δεν μπορώ να την πλαισιώσω λογικά, φέρνει ακόμα μεγαλύτερο άγχος.

Αυτό που κάνει ακόμα πιο δύσκολη την κρίση πανικού είναι ένα είδος φόβου δευτέρου βαθμού. Πρόκειται, δηλαδή, για έναν «παράγωγο» φόβο που είναι σαν ίζημα που προέρχεται από την παρελθούσα εμπειρία της κρίσης. Αυτό το ίζημα είναι ο απόηχος που έχει αφήσει αυτή η εμπειρία μέσα μου, ακόμα και όταν ο κίνδυνος δεν είναι άμεσα παρόν.

Ο παράγωγος φόβος περιγράφεται καλύτερα ως η αίσθηση ότι είναι κανείς πολύ ευάλωτος μπροστά στον κίνδυνο. Αυτή η αίσθηση είναι ένα μείγμα ανασφάλειας και ευπάθειας. Η ανασφάλεια πηγάζει από την ιδέα ότι η κρίση μπορεί να με πλήξει ανά πάσα στιγμή, με ελάχιστη ή καθόλου προειδοποίηση. Η ευπάθεια απορρέει από το αίσθημα ότι αν μου ξανασυμβεί δεν θα μπορέσω να το αντιμετωπίσω. Με άλλα λόγια, έχω χάσει την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μου.

Ο δευτερογενής αυτός φόβος μπορεί να συνοψιστεί στην εξής φράση: «με πιάνει πανικός στο ενδεχόμενο να ξαναζήσω μία κρίση πανικού». Έτσι, ο φόβος γίνεται αυτοκινούμενος και αυτο-εντεινόμενος. Αποκτά δική του κεκτημένη ταχύτητα και λογική. Έχω μπει σε μία τροχιά συνεχούς επαγρύπνισης και επιφυλακής προκειμένου να εντοπίσω προειδοποιητικά σημάδια μίας επόμενης κρίσης. Αυτός είναι ένας τρόπος να λειτουργώ προοληπτικά με το να λαμβάνω τα κατάλληλα μέτρα.

Έτσι, η απόκριση στο άγχος είναι εκείνη που αναπλάθει το ζοφερό αίσθημα σε καθημερινή πραγματικότητα δίνοντας σάρκα και οστά σε ένα φάντασμα. Το φάντασμα είναι η πιθανότητα να μου ξανασυμβεί. Ακολουθώ μία αέναη κίνηση όπου η αυτοαναπαραγωγή του μίγματος του πανικού και των εμπνεόμενων από αυτόν πράξεων μοιάζει να έχει πια τα πρωτεία στην ζωή μου. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Η δυσκολία είναι ότι οι ενέργειες που υπόσχονται αποτελεσματικότητα τείνουν να είναι άσχετες με τις πραγματικές αιτίες του άγχους, ενώ οι ενέργειες που κάνω παραμένουν πεισματικά αναποτελεσματικές.

Για να μπορέσω να αντικρύσω την πραγματική πηγή του άγχους χρειάζεται να δω την ίδια την κρίση πανικού ως κρίση του εαυτού. Την ώρα της κρίσης ατακτοποίητα θέματα του εαυτού βγαίνουν στην επιφάνεια. Ο εαυτός όμως δεν θέλει να τα δει και νιώθει πολύ απειλητικά μπροστά σε αυτό που έρχεται. Αυτό που εμφανίζεται τόσο πιεστικά είναι το καινούργιο στοιχείο που χρειάζομαι να δώσω στην ζωή μου. Κι ενώ το χρειάζομαι ταυτόχρονα αποφεύγω να το δω κατάματα. Για αυτόν τον λόγο, αναδύεται από μέσα μου με τόσο μεγάλη ένταση. Αν βγει το καινούργιο χρειάζεται να αποχωριστώ ένα κομμάτι του εαυτού μου που έχει παλιώσει και βρίσκεται σε εντροπία. Πρόκειται για κρίση εαυτού γιατί τελειώνει μία παλιά διαδικασία και ωθούμαι σε μία αλλαγή. Μετά από μία κρίση δεν μένω ποτέ πια ίδιος. Η κρίση πανικού μπορεί να είναι ένα σημαντικό μέσο ενόρασης, καθώς ξεχνάω ό,τι γνωρίζω και με μαθαίνω αλλιώς.   

 

Βιβλιογραφία:Sigmund Bauman, Ρευστός φόβος, Εκδόσεις Πολύτροπον.

πηγή:Ψυχογραφήματα.com

ΟΙ ΠΑΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ

Μια δασκάλα σκέφτηκε να βάλει τους μαθητές στην τάξη της να παίξουν ένα παιχνίδι. Είπε λοιπόν στα παιδιά, να φέρει το κάθ’ ένα, μια πλαστική σακούλα, που θα περιέχει μέσα μερικές πατάτες.
Σε κάθε πατάτα θα δώσει ένα όνομα από τους ανθρώπους που μισεί. Έτσι, ο αριθμός των πατατών που κάθε παιδί θα έβαζε στη σακούλα του θα ήταν ανάλογος των ανθρώπων που μισεί.
Την άλλη μέρα κάθε παιδί, έφερε από μια σακούλα με πατάτες, με το όνομα των ανθρώπων που μισούσαν, γραμμένο πάνω σε κάθε πατάτα. Κάποια παιδιά είχαν δύο πατάτες μέσα στη σακούλα, άλλα τρεις, άλλα πέντε και άλλα περισσότερες. Η δασκάλα είπε μετά στα παιδιά, να κουβαλούν για μερικές μέρες μαζί τους την πλαστική σακούλα με τις πατάτες, όπου και αν πηγαίνουν.
Ύστερα από κάποιες μέρες, τα παιδιά άρχισαν να διαμαρτύρονται, λόγω της δυσάρεστης οσμής που άφηναν οι πατάτες οι οποίες άρχισαν να σαπίζουν. Άλλωστε, αυτοί που είχαν περισσότερες πατάτες στη σακούλα, έπρεπε να αντέξουν επιπλέον και το μεγαλύτερο βάρος τους. Όταν το παιχνίδι τελείωσε, τα παιδιά ανακουφίστηκαν αφού απαλλάχτηκαν από το βάρος αλλά και από τη δυσοσμία των χαλασμένων πατατών.
Η δασκάλα ρώτησε τα παιδιά: «Πώς αισθανθήκατε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού;. Τα παιδιά διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός ότι έπρεπε να κουβαλούν παντού μια τσάντα με πατάτες και μάλιστα χαλασμένες με άσχημη μυρωδιά..
Στη συνέχεια, η δασκάλα τους αποκάλυψε το κρυμμένο νόημα πίσω από το παιχνίδι. «Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν έχετε μίσος για κάποιον μέσα στην καρδιά σας. Η δυσωδία από το μίσος θα φωλιάσει στην ψυχή σας και θα το μεταφέρετε μαζί σας όπου κι αν πάτε συνεχώς. Αν δεν μπορείτε να ανεχθείτε τη μυρωδιά των σάπιων πατατών για μερικές μόνο μέρες, μπορείτε να φανταστείτε πως είναι να έχετε τη δυσωδία του μίσους στην ψυχή σας για μια ζωή;
Ηθικό Δίδαγμα: Ας Προσπαθήσουμε να αποβάλλουμε το μίσος που τυχόν έχουμε για τους άλλους κι ας τους συγχωρέσουμε, ώστε να μην έχουμε το βάρος στην καρδιά μας για μια ζωή γιατί σύμφωνα με τον Μακάριο τον Αιγύπτιο όπως οι αρετές είναι δεμένες μεταξύ τους σάν μιά ιερή αλυσίδα έτσι και οι κακίες είναι αλυσίδα. Τό μίσος από τό θυμό. Ο θυμός από τήν υπερηφάνεια. Η υπερηφάνεια από τήν κενοδοξία. Η κενοδοξία από τήν απιστία. Η απιστία από τή σκληροκαρδία. Η σκληροκαρδία από τήν αμέλεια.

πηγη: Η ΓΩΝΙΑ ΜΑΣ